يکي از مسائل مهم در سازمانها تعيين سطح کارآيي يا به عبارتي ارزيابي عملکرد فعاليتهاي سازماني آنهاست. با توجه به اهميت بسيار بالاي صنايع خدماتي نظير صنعت فروشگاه هاي زنجيره اي در رشد و توسعه اقتصادي کشورها، ارزيابي عملکرد فروشگاه هاي زنجيره-اي اهميت شاياني دارد.
هدف از اين مقاله ارزيابي عملکرد فروشگاه هاي زنجيره اي اتکا با استفاده از تعيين معيارهاي ارزيابي است تا بتوان از طريق نظام ارزيابي و رتبه بندي، کارآيي اين واحدها را اندازه-گيري نمود و پس از مشخص شدن واحدهاي کارآ و ناکارا، راهکارهاي بهينه سازي واحدهاي ناکارآ تا رسيدن به سطح کارآيي را ارائه کرد. اين پژوهش به ارزيابي عملکرد فروشگاه هاي زنجيره اي با استفاده از روش تحليل پوششي داده ها پرداخته است. نتايج حاصل از اين تحقيق پس از اجراي مدل CCR نهاده گرا به عنوان مدل پيشنهادي در اين مقاله و تعيين نمره کارآيي هر يک از واحدها نشان مي دهد که 68% اين فروشگاه ها کارآ و32% آنها ناکارآ هستند. مي توان اقدام به تشکيل مجموعه هاي مرجع نمود و سهم هر يک از واحدهاي تصميم گيرنده در ايجاد واحدهاي مجازي همان جوابهاي مدل CCR ورودي محور (?j ها) خواهدبود. بر اين اساس مي توان در راستاي هدف تحقيق، منابع اضافي واحدهاي ناکارآ را براي رسيدن به مرز کارآ با استفاده از منطق مجموعه هاي مرجع کاهش داد تا در نتيجه کارآيي کلي مجموع DMU ها افزايش يابد.هدفي که در اين مقاله دنبال مي شود ارزيابي عملکرد با استفاده از تعيين معيارهاي ارزيابي عملکرد فروشگاه هاي زنجيره اي اتکا است تا بتوان از طريق نظام ارزيابي و رتبه بندي، کارآيي اين واحدها را اندازه گيري نموده و پس از مشخص شدن واحدهاي کارآ و ناکارا، راهکارهاي بهينه سازي واحدهاي ناکارآ به منظور رسيدن به سطح کارآيي ارائه گردد. اين رتبه بندي با استفاده از نرم افزار LINDO انجام شده است: جدول 6 : رتبه بندي واحدهاي فروشگاه هاي کارآ در سال 1385 / تحليل حساسيت به منظور بررسي اعتبار مدل مي توان مدل را با داده هاي جديد نيز حل کرد و يافته هاي تحقيق را با نتايج گذشته مقايسه نمود. جدول 8 : نتايج حاصل از تحليل حساسيت ستانده ها / جدول9: واحدهاي کاراي فروشگاه زنجيره اي اتکا در سال 85 / نتيجه گيري اين مقاله منطبق بر يک تحقيق کاربردي است که با هدف طراحي مدل ارزيابي عملکرد واحدهاي فروشگاهي اتکا با استفاده از تکنيک تحليل پوششي داده ها انجام شده است. پيشنهادهاي اجرايي مي توان با معرفي واحدهاي الگو (واحدهاي با نمره کارآيي يک) به هر يک از واحدهاي ناکارآ و مسئولان اجرايي، جهت افزايش کارآيي و عملکرد بهينه واحدهاي ناکارآ برنامهريزي نمود؛ بدين صورت که براي هر واحد ناکارآ، مقادير مطلوب دقيقا مشخص شده است و در صورتي اين واحدها مي توانند به کارآيي کامل دست يابند که ميزان نهاده ها و ستانده هاي خود را دقيقا به همان مقدار اضافي و کمبود تعيين شده، تغيير دهند.